Het verteringsstelsel heeft als hoofdfunctie het opnemen van voedingsstoffen in je bloed. Sommige stoffen, zoals glucose, water, mineralen en vitaminen, kunnen direct worden opgenomen. Andere, zoals koolhydraten, eiwitten en vetten, moeten eerst worden verteerd. Vertering is dus het proces waarbij voedsel wordt afgebroken tot kleinere deeltjes die je lichaam kan opnemen. Dit proces begint al in je mond met kauwen, wat belangrijk is om het voedseloppervlak te vergroten voor een betere vertering en opname. Via de slokdarm komt het voedsel in de maag, waar het wordt gemengd met maagsap en eiwitvertering begint. Daarna gaat het naar de twaalfvingerige darm, waar gal en alvleessap helpen bij de verdere vertering van vetten, eiwitten en koolhydraten. De meeste voedingsstoffen worden opgenomen in de dunne darm, die een groot oppervlak heeft door plooien en darmvlokken. In de dikke darm wordt water uit de voedselbrij gehaald en vitamine K geproduceerd door bacteriën. De endeldarm slaat de ontlasting tijdelijk op. Verteringssappen, geproduceerd door verteringsklieren, bevatten enzymen die de vertering versnellen. Denk aan speeksel, maagsap, gal en alvleessap. Een belangrijke beweging in je verteringsstelsel is darmperistaltiek. Dit is het afwisselend samentrekken en ontspannen van spieren in je darmen, veroorzaakt door voedingsvezels. Deze beweging zorgt ervoor dat de voedselbrij wordt voortgeduwd en goed wordt gemengd met verteringssappen.
Biologie