Wanneer zouten oplossen in water, vallen ze uit elkaar in hun afzonderlijke ionen. De molverhouding van deze ionen wordt bepaald door de chemische formule van het zout.
Om de molverhouding van ionen te berekenen, kijk je naar de indexcijfers (de kleine getallen) in de formule van het zout. Deze indexcijfers geven aan hoeveel van elk ion vrijkomt per formule-eenheid van het zout.
Voorbeelden:
-
Bariumchloride (BaCl₂):
- Als BaCl₂ oplost in water, splitst het in één bariumion (Ba²⁺) en twee chloride-ionen (Cl⁻).
- De dissociatievergelijking is:
BaCl₂(s) → Ba²⁺(aq) + 2Cl⁻(aq)
- Dit betekent dat per 1 mol BaCl₂ die oplost, er 1 mol Ba²⁺-ionen en 2 mol Cl⁻-ionen ontstaan.
- De molverhouding van Ba²⁺ : Cl⁻ is dus 1 : 2.
- Rekenvoorbeeld: Als je 0,0045 mol BaCl₂ hebt opgelost, dan heb je 0,0045 mol Ba²⁺-ionen en 2×0,0045=0,0090 mol Cl⁻-ionen.
-
Natriumsulfaat (Na₂SO₄):
- Als Na₂SO₄ oplost in water, splitst het in twee natriumionen (Na⁺) en één sulfaation (SO₄²⁻).
- De dissociatievergelijking is:
Na₂SO₄(s) → 2Na⁺(aq) + SO₄²⁻(aq)
- Dit betekent dat per 1 mol Na₂SO₄ die oplost, er 2 mol Na⁺-ionen en 1 mol SO₄²⁻-ionen ontstaan.
- De molverhouding van Na⁺ : SO₄²⁻ is dus 2 : 1.
- Rekenvoorbeeld: Als je een oplossing hebt met 0,20 mol/L Na₂SO₄, dan is de concentratie van Na⁺-ionen 2×0,20=0,40 mol/L en de concentratie van SO₄²⁻-ionen 1×0,20=0,20 mol/L.
Het is dus belangrijk om altijd goed naar de chemische formule van het zout te kijken om de juiste molverhouding van de vrijkomende ionen te bepalen.
Scheikunde