Bij het maken van een tabel vanuit een formule of situatie is er een vaste afspraak over de plaatsing van variabelen.
De variabele die je zelf kiest of die onafhankelijk verandert, is de onafhankelijke variabele. Deze zet je meestal in de bovenste rij van de tabel. De variabele waarvan de waarde afhangt van de onafhankelijke variabele, is de afhankelijke variabele. Deze zet je in de onderste rij.
Voorbeeld:
Stel, je hebt de formule B=20+2,5a, waarbij:
- a staat voor het aantal weken.
- B staat voor het bedrag in euro's.
Hierin is 'a' de onafhankelijke variabele, want jij kiest hoeveel weken je wilt bekijken. Deze komt dus in de bovenste rij. 'B' is de afhankelijke variabele, want het bedrag dat je hebt, hangt af van het aantal weken. Deze komt in de onderste rij.
| Aantal weken (a) | 0 | 1 | 2 | ... |
|---|
| Bedrag (B) | 20 | 22,5 | 25 | ... |
Hoewel de wiskundige relatie tussen de variabelen hetzelfde blijft, ongeacht hoe je ze in de tabel zet, is het sterk aan te raden om je aan deze afspraak te houden in bijvoorbeeld een proefwerk. Docenten verwachten deze standaardopbouw, en afwijken hiervan kan leiden tot puntverlies.
Bovendien helpt deze standaardvolgorde je ook bij het tekenen van een grafiek, waarbij de onafhankelijke variabele op de horizontale as (x-as) en de afhankelijke variabele op de verticale as (y-as) komt.
Wiskunde