De parallaxmethode is een manier om de afstand tot een ster te bepalen.
Door de beweging van de aarde rond de zon lijkt de positie van een nabije ster te verschuiven ten opzichte van verder weg gelegen sterren. Na een periode van een half jaar is de schijnbare verplaatsing maximaal. Zie figuur 1.
Omstreeks 1910 onderzocht Henrietta Leavitt (zie figuur 2) een bepaald type sterren: de Cepheïden. De stralingsintensiteit van deze sterren varieert met een constante periode$Tvan enkele dagen tot enkele weken.
De Cepheïden zijn vernoemd naar de heldere ster Delta Cephei, waarvan als eerste werd vastgesteld dat de stralingsintensiteit periodiek verandert.
Figuur 3 laat hedendaagse metingen zien van de waargenomen stralingsintensiteit$Ivan Delta Cephei.
Uit andere metingen blijkt dat de oppervlaktetemperatuur van Delta Cephei tijdens één periode varieert tussen$5{,}5 \cdot 10^{3} \mathrm{~K}en$6{,}8 \cdot 10^{3} \mathrm{~K}. De waargenomen variatie van de stralingsintensiteit komt overeen met de verwachte variatie op basis van de oppervlaktetemperaturen.
Toon dit aan.
Op deze pagina behandelen we vraag 12 van het centraal examen natuurkunde vwo 2026 – tijdvak 1. Deze vraag is onderdeel van Cepheïden, en is 3 punten waard.
Je kunt hier zelf het antwoord invullen en vervolgens direct de uitwerking en uitleg bekijken.
Daarnaast kun je:
