Les over 17.3 Converteerbare obligatieleningen
(Converteerbare) obligaties

Hoe werkt een converteerbare obligatielening precies?
Leerdoelen
•Je kunt converteerbare obligaties omschrijven.
•Je kunt de conversieprijs van een aandeel berekenen.
•Je kunt het agio op een aandeel bij conversie berekenen.
•Je kunt het voor- of nadeel van conversie voor een obligatiehouder bepalen.
•Je kunt de invloed van de beurskoers op de beslissing tot conversie analyseren.
Wat is een converteerbare obligatielening?
Naast een gewone obligatielening bestaat er ook een converteerbare obligatielening. Bij deze lening heeft een obligatiehouder het recht om zijn obligaties, vaak met een bijbetaling, om te ruilen tegen aandelen van het betreffende bedrijf.
Conversieprijs, agio en rendement berekenen
Het totaal van de om te ruilen obligaties plus de bijbetaling voor één aandeel heet de conversieprijs (of conversiekoers). Om de financiële uitkomsten van een conversie te berekenen, gebruik je de volgende stappen:
•Conversieprijs per aandeel: bereken de totale nominale waarde van de in te leveren obligaties plus de bijbetaling, en deel dit bedrag door het aantal verkregen aandelen.
•Agio per aandeel: trek de nominale waarde van één aandeel af van de conversieprijs per aandeel. Het verschil is het agio per aandeel.
•Voor- of nadeel bij conversie: vergelijk de actuele beurskoers van het aandeel met de conversieprijs. Wanneer de beurskoers hoger is dan de conversieprijs, behaalt de obligatiehouder een voordeel bij omruiling. Het totale voordeel is gelijk aan het aantal verkregen aandelen vermenigvuldigd met het verschil tussen de beurskoers en de conversieprijs.
Initiatief tot conversie en de invloed op voorwaarden
Afhankelijk van de leningsvoorwaarden kan het initiatief tot omruilen bij de uitgever van de lening (de nv) liggen of bij de obligatiehouders. De partij die het initiatief heeft, beïnvloedt de voorwaarden bij de uitgifte:
•Initiatief ligt bij de nv: de obligatiehouder heeft minder zekerheid van een vaste opbrengst, omdat de obligaties op een onbekend moment kunnen worden omgezet in aandelen met een onzekere opbrengst. Beleggers willen daardoor minder voor de obligatie betalen. De emissiekoers is daarom vaak wat lager of het interestpercentage wat hoger dan bij een gewone obligatielening.
•Initiatief ligt bij de obligatiehouder: de belegger heeft de kans om de obligaties om te ruilen voor aandelen op het moment dat de aandelenkoers is gestegen. Omdat beleggers bereid zijn meer te betalen voor deze mogelijkheid, kan de lening worden uitgegeven met agio of is het interestpercentage wat lager dan bij een gewone obligatielening.
De invloed van de beurskoers op de beslissing tot conversie
De beslissing van een belegger om gebruik te maken van het conversierecht hangt sterk af van de beurskoers van het aandeel. Wanneer de beurskoers van het aandeel hoger is dan de conversieprijs, is het aantrekkelijk om te converteren, omdat de verkregen aandelen op de beurs meer waard zijn dan de totale kosten om ze via de obligatie te verkrijgen. Is de beurskoers lager dan de conversieprijs, dan is conversie niet aantrekkelijk en blijft de belegger de obligatie vasthouden om te profiteren van de vaste rente-inkomsten.
