Worden positronen en neutrino's behandeld bij scheikunde of natuurkunde?

Een positron is het antideeltje van een elektron. Het heeft dezelfde massa als een elektron, maar dan met een positieve lading. Als een positron een elektron tegenkomt, vernietigen ze elkaar en komt er energie vrij. Dit proces wordt annihilatie genoemd. Positronen komen vrij bij bèta-plus verval.

Een neutrino is een heel klein, neutraal deeltje dat vrijkomt bij bètaverval (zowel bèta-min als bèta-plus). Het heeft bijna geen massa en reageert nauwelijks met andere materie, waardoor het heel moeilijk te detecteren is. Het is een soort 'spookdeeltje' dat bijna overal dwars doorheen gaat.

Deze deeltjes zijn vooral belangrijk in de natuurkunde, met name in de kernfysica en deeltjesfysica. Bij scheikunde of 'stofopstellingen' kom je ze niet direct tegen, omdat scheikunde zich richt op de interacties tussen atomen en moleculen, en niet zozeer op wat er binnenin de atoomkern gebeurt.

Positronen worden wel toegepast in de medische wereld, bijvoorbeeld bij PET-scans (Positron Emissie Tomografie), wat een toepassing is van natuurkunde.