Wat zijn positronen en neutrino's?

Een positron is het antideeltje van een elektron; het heeft dezelfde massa als een elektron, maar een positieve elektrische lading. Positronen komen vrij bij bèta-plus (β+) verval, een soort radioactief verval waarbij een proton in een atoomkern verandert in een neutron. Wanneer een positron en een elektron elkaar tegenkomen, vernietigen ze elkaar in een proces dat annihilatie wordt genoemd, waarbij energie vrijkomt. Positronen worden in de medische wereld toegepast, bijvoorbeeld bij PET-scans (Positron Emissie Tomografie).

Een neutrino is een heel klein, neutraal deeltje dat bijna geen massa heeft. Neutrino's komen vrij bij bètaverval (zowel bèta-min als bèta-plus). Ze reageren nauwelijks met andere materie, waardoor ze erg moeilijk te detecteren zijn en vaak worden omschreven als 'spookdeeltjes'.

Deze deeltjes zijn vooral belangrijk in de natuurkunde, met name in de kernfysica en deeltjesfysica. In de scheikunde of bij experimenten met 'stofopstellingen' kom je ze niet direct tegen. Scheikunde richt zich namelijk op de interacties tussen atomen en moleculen en minder op de processen die binnenin de atoomkern plaatsvinden.