De Griekse stadstaten, ook wel poleis genoemd, hadden ondanks hun onafhankelijkheid veel gemeen op cultureel gebied. Dit wordt culturele eenheid genoemd. Ze spraken dezelfde taal, gebruikten hetzelfde schrift en vereerden dezelfde goden. Deze goden waren erg belangrijk, omdat ze werden gezien als de oorzaak van natuurverschijnselen en gebeurtenissen in het dagelijks leven.
Binnen de stadstaten waren er ook verschillende sociale lagen, die per stadstaat konden verschillen:
-
Athene:
- Burgers: Vrije volwassen mannen die in Athene waren geboren en wiens ouders ook uit Athene kwamen. Zij mochten meebeslissen in de politiek.
- Vreemdelingen (Metoiken): Mannen die niet in Athene waren geboren. Zij hadden geen politieke rechten.
- Vrouwen: Stonden lager in de hiërarchie dan vreemdelingen, zelfs als ze in Athene waren geboren. Ze hadden geen politieke rechten en hun leven speelde zich voornamelijk binnenshuis af.
- Slaven: Hadden vaak helemaal geen rechten en werden als bezit beschouwd. Ze voerden zwaar werk uit.
-
Sparta:
- Spartanen: Mannen die vochten in het leger. Het leger stond centraal in de Spartaanse samenleving en Spartaanse mannen waren hun hele leven militair getraind.
- Gedeeltelijk zelfstandige omwonenden (Perioiken): Mensen die buiten Sparta woonden en zelfstandig leefden, vaak als ambachtslieden of handelaren. Ze hadden geen politieke rechten in Sparta.
- Overwonnenen (Heloten): Mensen uit gebieden die Sparta had veroverd. Zij waren gebonden aan het land en moesten een deel van hun oogst afstaan aan de Spartanen. Ze hadden de minste rechten.
Later ontstond ook het wetenschappelijk denken. Filosofen begonnen te twijfelen of goden wel verantwoordelijk waren voor alles en gingen zelf logische, rationele verklaringen zoeken voor natuurverschijnselen. Dit gebeurde vooral op gebieden als wiskunde, natuurkunde, sterrenkunde, geneeskunde en geschiedenis.
Geschiedenis