Wat is het verschil tussen sterke en zwakke zuren?

Het verschil tussen sterke en zwakke zuren zit in de mate waarin ze ioniseren in water en hoe hun reactie wordt weergegeven.

• Sterke zuren:

  • Reageren aflopend (met een enkele pijl $\rightarrow$) in water.
  • Ioniseren volledig, wat betekent dat alle zuurmoleculen splitsen in ionen en $H_3O^+$ (hydroniumionen) vormen.
  • Bij het noteren van de deeltjes in de oplossing, noteer je alleen de ionen die rechts van de pijl staan, omdat het oorspronkelijke zuur vrijwel volledig is omgezet.

• Zwakke zuren:

  • Vormen een evenwicht (met een dubbele pijl $\rightleftharpoons$) in water.
  • Ioniseren slechts voor een klein deel, wat betekent dat het evenwicht meestal links ligt (er is nog veel van het oorspronkelijke zuur aanwezig).
  • Bij het noteren van de deeltjes in de oplossing, noteer je het oorspronkelijke zuur (links van de pijl), omdat dit de dominante vorm is.

Hoe je onderscheid maakt: Je kunt in Binas tabel 49 (linksboven) zien welke zuren sterk zijn (de zuren die boven $H_3O^+$ staan) en welke zwak zijn (de zuren die onder $H_3O^+$ staan).

Organische en anorganische zuren:

• Organische zuren bevatten een koolwaterstofgroep en specifiek een carbonzuurgroep (-COOH). Deze zuren zijn altijd zwak.
• Anorganische zuren bevatten geen koolstof.

Waardigheid van zuren: De waardigheid van een zuur geeft aan hoeveel $H^+$ ionen een zuur kan afstaan. Alleen de H-atomen die deel uitmaken van een zuurgroep (zoals -COOH of -OH in anorganische zuren) zijn 'zure H's' en tellen mee voor de waardigheid. H-atomen die direct aan een koolstofatoom vastzitten, zijn niet zuur en worden niet afgestaan.

Instabiele zuren: Voorbeelden van instabiele zuren zijn koolzuur ($H_2CO_3$) en zwaveligzuur ($H_2SO_3$). Bij zwakke zuren, zoals koolzuur, schrijf je bij het oplossen in water alleen de eerste reactievergelijking op, ook al zijn er theoretisch meerdere stappen mogelijk.