Hoe zorgt een zwevende wisselkoers voor evenwicht op de betalingsbalans?

Een zwevende wisselkoers zorgt automatisch voor evenwicht op de betalingsbalans doordat de waarde van de munt wordt bepaald door vraag en aanbod op de valutamarkt. De betalingsbalans is een overzicht van alle geldstromen tussen een land en het buitenland.

Stel dat een land een tekort heeft op de betalingsbalans. Dit betekent dat er per saldo meer geld uit het land stroomt (bijvoorbeeld door veel import of investeringen in het buitenland) dan erin stroomt (door export of buitenlandse investeringen). Om betalingen naar het buitenland te doen, moeten mensen en bedrijven in het land hun eigen munt omwisselen voor buitenlandse valuta. Hierdoor neemt het aanbod van de eigen munt op de valutamarkt toe.

Wanneer het aanbod van een munt toeneemt en de vraag gelijk blijft, daalt de prijs van die munt. Dit betekent dat de wisselkoers van de eigen munt daalt (de munt deprecieert).

Een dalende wisselkoers heeft de volgende gevolgen voor de internationale handel:

1. Export wordt goedkoper: Voor buitenlandse kopers wordt het goedkoper om producten uit dit land te kopen, omdat ze minder van hun eigen valuta hoeven te betalen voor dezelfde hoeveelheid van de nu goedkopere munt. Dit stimuleert de export.
2. Import wordt duurder: Voor mensen in het eigen land wordt het duurder om buitenlandse producten te kopen, omdat ze meer van hun eigen, minder waardevolle, munt moeten betalen voor dezelfde hoeveelheid buitenlandse valuta. Dit ontmoedigt de import.

Door de toename van de export (meer geldstromen naar het land) en de afname van de import (minder geldstromen uit het land), zal het oorspronkelijke tekort op de betalingsbalans kleiner worden. Dit proces van wisselkoersdaling, toename van export en afname van import, gaat door totdat het tekort op de betalingsbalans is weggewerkt en er weer een evenwicht ontstaat. De zwevende wisselkoers fungeert dus als een automatisch mechanisme om de betalingsbalans in evenwicht te brengen.