De West-Indische Compagnie (WIC), opgericht in 1621, richtte zich op de handel in West-Afrika en Amerika en was betrokken bij de Driehoekshandel. Piet Hein was viceadmiraal van de WIC. De specifieke handel die in Nederlandse handen moest komen door de aanvallen op Portugees-Spaanse gebieden was de trans-Atlantische slavenhandel, waarbij slaafgemaakten vanuit Afrika naar de koloniën in Amerika werden vervoerd om op plantages te werken. Naast slaven handelde de WIC ook in ivoor en goud vanuit Afrika.
De aanvallen op Portugees-Spaanse gebieden (Portugal behoorde destijds tot Spanje) ondersteunden de stichting van een Nederlandse staat op twee manieren:
- Financiële verzwakking van Spanje: Spanje haalde veel van zijn rijkdom, zoals zilver en goud, uit zijn koloniën in Amerika. Door de Spaanse zilvervloot te kapen of de aanvoerlijnen van deze kostbare metalen te doorsnijden, werd Spanje financieel getroffen. Dit betekende dat Spanje minder geld had om legers in te zetten tegen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden tijdens de Tachtigjarige Oorlog.
- Financiële versterking van de Republiek: Het geld en de goederen die de WIC veroverde, bijvoorbeeld door het kapen van schepen of de opbrengsten uit veroverde gebieden, kon de Republiek zelf gebruiken. Dit extra geld werd besteed aan de eigen bewapening en oorlogsvoering tegen de Spanjaarden. De WIC was zelfs in eerste instantie opgericht als een oorlogsinstrument tegen Spanje.
Door de vijand financieel te verzwakken en tegelijkertijd de eigen middelen te versterken, droegen de WIC en Piet Hein significant bij aan de strijd van de Republiek voor onafhankelijkheid en de uiteindelijke staatsvorming.
Geschiedenis