Verplichtingen op een balans, ook wel passiva genoemd, zijn de schulden en andere financiële aanspraken die een bedrijf heeft tegenover derden. Ze geven aan hoe het bedrijf zijn activa heeft gefinancierd.
De belangrijkste soorten verplichtingen die op een balans staan, zijn:
- Langlopende verplichtingen: Dit zijn schulden die een looptijd hebben van langer dan één jaar. Voorbeelden zijn:
- Hypothecaire leningen: Schulden voor de aankoop van onroerend goed.
- Onderhandse leningen: Leningen die direct zijn afgesloten met een partij, zonder tussenkomst van een bank.
- Obligatieleningen: Leningen die zijn uitgegeven aan het publiek in de vorm van obligaties.
- Kortlopende verplichtingen: Dit zijn schulden die binnen één jaar moeten worden terugbetaald. Voorbeelden zijn:
- Crediteuren: Bedragen die een bedrijf nog moet betalen aan leveranciers voor geleverde goederen of diensten.
- Bankkredieten: Kortlopende leningen bij een bank.
- Te betalen belastingen en sociale premies: Bedragen die nog aan de overheid moeten worden afgedragen.
- Vooruit ontvangen bedragen: Geld dat al is ontvangen voor diensten of producten die nog geleverd moeten worden.
Wat staat er niet op een balans als verplichting?
Soms zijn er potentiële verplichtingen, zoals een rechtszaak die nog loopt, waarvan de uitkomst onzeker is. Deze worden vaak als "voorwaardelijke verplichtingen" (contingent liabilities) in de toelichting bij de balans vermeld, maar niet direct als een bedrag op de balans zelf, tenzij de kans op betaling groot is en het bedrag betrouwbaar kan worden geschat. Ook toekomstige uitgaven die nog geen concrete verplichting zijn (bijvoorbeeld een geplande investering waarvoor nog geen contract is getekend) staan niet op de balans.
Bedrijfseconomie