Een ion is een geladen deeltje dat ontstaat wanneer een atoom elektronen opneemt of afstaat. Hierdoor is het aantal elektronen niet meer gelijk aan het aantal protonen, wat resulteert in een elektrische lading. Atomen doen dit om een stabiele elektronenconfiguratie te bereiken, vaak door te streven naar acht elektronen in hun buitenste schil, net als edelgassen (dit wordt de octetregel genoemd).
Er zijn twee hoofdtypen ionen:
- Positieve ionen (kationen) ontstaan wanneer een atoom elektronen afstaat. Een metaalion is hier een voorbeeld van; het is een positief geladen deeltje dat ontstaat wanneer een metaalatoom elektronen afstaat. Deze positieve metaalionen vormen samen met vrij bewegende elektronen een metaalrooster en worden bij elkaar gehouden door een elektrostatische aantrekkingskracht, de metaalbinding. Een voorbeeld is een natriumatoom dat één elektron verliest en zo een positief geladen natriumion wordt.
- Negatieve ionen (anionen) ontstaan wanneer een atoom elektronen opneemt. Een chlooratoom kan bijvoorbeeld één elektron opnemen en zo een negatief geladen chloride-ion worden.
Deze geladen deeltjes zijn essentieel voor het geleiden van stroom in zouten wanneer ze vloeibaar zijn of opgelost in water, omdat ze dan vrij kunnen bewegen.
Scheikunde