De Lorentzkracht is de kracht die een geladen deeltje ondervindt wanneer het beweegt in een magnetisch veld. Deze kracht zorgt ervoor dat de bewegingsrichting van het deeltje verandert, maar niet de snelheid. Dit komt doordat de Lorentzkracht altijd loodrecht staat op zowel de bewegingsrichting van het deeltje als op de richting van het magnetisch veld.
De grootte van de Lorentzkracht (FL) kan worden berekend met de formule:
FL=qvBsin(α)
Hierin is:
- FL de Lorentzkracht in Newton (N)
- q de lading van het deeltje in Coulomb (C)
- v de snelheid van het deeltje in meter per seconde (m/s)
- B de sterkte van het magnetisch veld in Tesla (T)
- α de hoek tussen de bewegingsrichting van het deeltje en de richting van het magnetisch veld
Omdat de Lorentzkracht altijd loodrecht op de bewegingsrichting staat, verricht deze geen arbeid op het deeltje. Dit betekent dat de kinetische energie en daarmee de snelheid van het deeltje constant blijven. De Lorentzkracht verandert dus alleen de richting van de beweging.
Bij lineaire deeltjesversnellers wordt de Lorentzkracht voornamelijk gebruikt om de deeltjesbundel te controleren en te geleiden. Dit gebeurt op twee manieren:
- Focussen: Magnetische velden, vaak in de vorm van magnetische lenzen, houden de deeltjesbundel smal en voorkomen dat deze uitwaaiert. Dit is essentieel om de deeltjes nauwkeurig naar hun doel te leiden.
- Sturen: Kleine afwijkingen in de baan van de deeltjes kunnen worden gecorrigeerd door magnetische velden, zodat de deeltjes precies de gewenste lineaire route volgen.
Het is belangrijk om te onthouden dat de magnetische velden in een lineaire deeltjesversneller de deeltjes dus niet versnellen (dat doen de elektrische velden), maar ze wel sturen en focussen.
Natuurkunde