Wat is een vestigingskolonie?

Een vestigingskolonie is een type kolonie waar mensen uit het moederland, vaak Europeanen in de 17e en 18e eeuw, naartoe trokken om zich permanent te vestigen en te wonen. Dit verschilt van een exploitatiekolonie, waar het vooral ging om het winnen van grondstoffen zoals landbouwproducten, specerijen, ijzererts, goud, zilver of hout.

De belangrijkste kenmerken en doelen van een vestigingskolonie zijn:

• Doel: Het hoofddoel was om een nieuw thuis te creëren voor de kolonisten, en niet primair om grondstoffen te exploiteren voor het moederland.
• Locatiekeuze: Kolonisten zochten vaak gebieden op met natuurlijke omstandigheden die vergelijkbaar waren met hun thuisland, wat het beoefenen van landbouw vergemakkelijkte.
• Voorbeelden: Goede voorbeelden van vestigingskoloniën zijn de Verenigde Staten, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Ook Nieuw-Nederland, aan de oostkust van de huidige Verenigde Staten, was bedoeld als vestigingskolonie.
• Impact op oorspronkelijke bevolking: Helaas werd in vestigingskoloniën de oorspronkelijke bevolking meestal verdreven om plaats te maken voor de nieuwe bewoners.