Wat is de definitie van elektrische veldsterkte?

De elektrische veldsterkte ($E$) is een vectorgrootheid die de kracht beschrijft die een elektrische lading ondervindt in een elektrisch veld. Het wordt gedefinieerd als de elektrische kracht ($F$) per eenheid van positieve testlading ($q$) op een bepaald punt in de ruimte.

In formulevorm wordt dit uitgedrukt als:

$E = \frac{F}{q}$

Waar:

• $E$ de elektrische veldsterkte is (uitgedrukt in Newton per Coulomb, N/C, of Volt per meter, V/m).
• $F$ de elektrische kracht is die op de testlading werkt (uitgedrukt in Newton, N).
• $q$ de grootte van de positieve testlading is (uitgedrukt in Coulomb, C).

De richting van de elektrische veldsterkte is dezelfde als de richting van de kracht die een positieve testlading zou ondervinden. Als je bijvoorbeeld een positieve lading in de buurt van een andere positieve lading plaatst, zal de testlading worden afgestoten, en de elektrische veldsterkte wijst dan van de bronlading af. Bij een negatieve bronlading zal de testlading worden aangetrokken, en de elektrische veldsterkte wijst dan naar de bronlading toe.

De elektrische veldsterkte geeft dus aan hoe sterk en in welke richting het elektrische veld is op een bepaalde plek, onafhankelijk van de grootte van de lading die je daar plaatst.