Wat houdt de Restauratie in?

De Restauratie was de periode na de val van Napoleon, rond 1815, waarin Europese landen probeerden de politieke situatie van vóór de Franse Revolutie te herstellen. Het doel was om de 'oude orde' terug te brengen.

De belangrijkste doelen van de Restauratie waren:

• Herstel van de oude orde: Dit hield in dat de oude vorsten en adellijke families weer aan de macht kwamen, met de terugkeer van absolute monarchieën in plaats van de republieken of constitutionele monarchieën die tijdens de revolutie waren ontstaan. Dit betekende ook het herstellen van privileges voor de adel en de geestelijkheid, en het verminderen van de invloed van burgers.
• Machtsevenwicht: Men wilde voorkomen dat één land, zoals Frankrijk onder Napoleon, opnieuw te machtig zou worden. Om dit te bereiken, werden grenzen soms opnieuw getekend en staten vergroot of verkleind. Een voorbeeld hiervan is het ontstaan van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (Nederland, België en Luxemburg) als een bufferstaat tegen Frankrijk.

Om deze doelen te bereiken, werden veel hervormingen die tijdens de Franse Revolutie en onder Napoleon waren ingevoerd, teruggedraaid. Dit omvatte onder andere het herstellen van koningshuizen.

De standpunten van heersende machten en burgers:

• Heersende machten: Tijdens de Restauratie wilden de heersende machten juist dat één iemand, zoals een koning of keizer, weer de absolute macht kreeg. Het doel was om de situatie van vóór de Franse Revolutie te herstellen, waarbij vorsten de absolute macht hadden en de invloed van burgers op het bestuur beperkt was. Ideeën over democratie en inspraak van burgers, die tijdens de Franse Revolutie opkwamen, werden door de leiders van de Restauratie als gevaarlijk gezien en zoveel mogelijk teruggedraaid.
• Burgers: Zeker niet alle burgers waren het eens met het terugdraaien van de hervormingen. Veel burgers waren beïnvloed door de ideeën van de Verlichting en de Franse Revolutie. Zij wilden juist meer vrijheid, gelijkheid en inspraak in het bestuur. Hierdoor ontstonden er in deze periode nieuwe politiek-maatschappelijke stromingen, zoals het liberalisme, die streefden naar meer burgerrechten en een uitbreiding van het kiesrecht. De Restauratie leidde zelfs tot sociale onrust, omdat veel burgers vonden dat ze te weinig rechten hadden.