Statische oorlogvoering verwijst naar een manier van oorlogvoeren die veel werd toegepast in de Eerste Wereldoorlog. Deze methode werd gekenmerkt door loopgraven en weinig beweging van legers, waarbij de frontlinies lange tijd vastlagen. Echter, door nieuwe technologische ontwikkelingen raakte deze vorm van oorlogvoering achterhaald en was deze in de Tweede Wereldoorlog niet meer effectief. De komst van snelle tanks en vliegtuigen zorgde ervoor dat legers veel sneller konden bewegen en aanvallen. Dit maakte de trage, ingegraven oorlogvoering van voorheen niet langer toepasbaar. Duitsland maakte bijvoorbeeld gebruik van de Blitzkrieg, een bliksemsnelle aanvalsstrategie om landen onverwachts te veroveren, wat aantoonde dat snelle, bewegelijke oorlogvoering de statische benadering had vervangen.