Na een reactie krijgen deeltjes een lading omdat er dan ionen zijn ontstaan. Ionen zijn atomen of moleculen die elektrisch geladen zijn, doordat ze elektronen hebben opgenomen of afgestaan. Deze lading is cruciaal, want in een neutrale verbinding, zoals een zout, moet de totale positieve lading precies gelijk zijn aan de totale negatieve lading. Bijvoorbeeld, wanneer zuren in water oplossen, ontstaan er geladen deeltjes, oftewel ionen.
Hoe je weet welke lading (plus of min) een deeltje krijgt, hangt af van het type ion en de reactie:
- Enkelvoudige ionen: Voor veel enkelvoudige ionen kun je de lading afleiden met behulp van het periodiek systeem. Elementen in groep 1 krijgen bijvoorbeeld een lading van +1, in groep 2 een lading van +2, en in groep 17 een lading van -1. Dit is een handig trucje, maar het geldt niet voor alle elementen.
- Samengestelde ionen: Een aantal samengestelde ionen moet je uit je hoofd leren, zoals het hydroxide-ion (OH−) met een lading van -1, of het ammonium-ion (NH4+) met een lading van +1.
- Bij zuur-base reacties: Een zuur staat een H+-ion af. Het deeltje dat de H+-ion afstaat, krijgt dan een negatievere lading (het zuurrest-ion). Het watermolecuul dat de H+-ion opneemt, wordt het oxonium-ion (H3O+) en krijgt daardoor een positieve lading.
Kortom, de lading ontstaat door het opnemen of afstaan van elektronen, en de specifieke lading kun je afleiden uit de positie in het periodiek systeem, door ze te kennen, of door de aard van de reactie.