De Truman Doctrine en het Marshallplan zijn twee belangrijke onderdelen van het Amerikaanse beleid na de Tweede Wereldoorlog, maar ze hebben een verschillend karakter.
-
De Truman Doctrine: Dit was een politiek beleid dat in 1947 werd aangekondigd door de Amerikaanse president Truman. Het hoofddoel was het indammen van het communisme (ook wel 'containment politiek' genoemd). Dit betekende dat het communisme zich niet verder mocht verspreiden dan het al was. De Verenigde Staten boden militaire en politieke steun aan landen die bedreigd werden door communistische overnames, zoals Griekenland tijdens de burgeroorlog daar.
-
Het Marshallplan: Dit was een economisch hulpprogramma dat in 1947 werd aangeboden aan Europese landen. Het doel was om de Europese economieën weer op te bouwen na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog. De Amerikanen wisten namelijk dat armoede een voedingsbodem was voor het communisme. Door financiële steun te bieden, wilden ze de welvaart vergroten en zo de aantrekkingskracht van het communisme verminderen. Oost-Europese landen mochten deze hulp van de Sovjet-Unie niet aannemen.
Het belangrijkste verschil is dus:
- De Truman Doctrine was een politiek-militaire strategie om de verspreiding van het communisme tegen te gaan.
- Het Marshallplan was een economische maatregel die de Truman Doctrine ondersteunde door welvaart te creëren en zo de voedingsbodem voor het communisme weg te nemen.
Ze werkten dus samen om hetzelfde overkoepelende doel te bereiken: het indammen van het communisme.
Geschiedenis