De radicale fase van de Franse Revolutie begon toen de Jakobijnen de macht grepen, ontevreden met de grondwet van 1791. Hun ideeën waren populair bij armere mensen, omdat ze streden voor meer economische gelijkheid, bijvoorbeeld door het afschaffen van gildes.
Belangrijke veranderingen die de Jakobijnen doorvoerden waren:
- De bestorming van het koninklijk paleis in augustus 1792, waarbij Lodewijk XVI gevangen werd genomen.
- De afschaffing van de monarchie in september 1792, waardoor Frankrijk een republiek werd.
- De invoering van het algemeen mannenkiesrecht, wat een veel bredere politieke inspraak betekende dan het eerdere censuskiesrecht.
De leider van de Jakobijnen tijdens het beruchte 'schrikbewind' was Maximilien Robespierre.
Tijdens het 'schrikbewind' werden veel mensen opgepakt en geguillotineerd. De slachtoffers waren onder andere:
- Lodewijk XVI (onder zijn burgernaam Louis Capet), de voormalige vorst.
- Gematigde revolutionairen, die de revolutie wel steunden, maar niet radicaal genoeg waren in de ogen van de Jakobijnen.
- Radicale democraten, die kritiek hadden op het ondemocratische karakter van Robespierres regering.
- Olympe de Gouges, een voorvechter van vrouwenrechten, die de Verklaring van de Rechten van de Vrouw had geschreven.
Het schrikbewind kwam ten einde in de zomer van 1794, toen Robespierre zo ver doorsloeg in zijn terreur dat zelfs Jakobijnen zelf verdacht werden. Een groep Jakobijnen zwoer samen tegen Robespierre, zette hem af en stelde hem zelf terecht onder de guillotine.
Geschiedenis