Wat is de onderlinge sterkte van primaire bindingen?

Het is lastig om een eenduidige, universele volgorde van sterkte te geven voor atoombindingen, ionbindingen en metaalbindingen. Hoewel ze alle drie tot de categorie van zeer sterke, primaire bindingen behoren, hangt de exacte sterkte van elk type binding sterk af van de specifieke atomen en omstandigheden die betrokken zijn.

• Atoombindingen (covalente bindingen): De sterkte hiervan kan enorm variëren. Ze kunnen relatief zwak zijn, zoals in sommige organische moleculen, maar ook extreem sterk, zoals de koolstof-koolstofbindingen in diamant.
• Ionbindingen: De sterkte van een ionbinding wordt beïnvloed door de lading van de ionen en de afstand tussen de ionen in het kristalrooster. Hoe hoger de lading van de ionen en hoe kleiner de afstand tussen hen, hoe sterker de aantrekkingskracht en dus de ionbinding.
• Metaalbindingen: De sterkte van metaalbindingen hangt af van factoren zoals het aantal vrije elektronen dat de metaalatomen delen en de grootte van de metaalionen. Deze bindingen zijn verantwoordelijk voor de hoge smeltpunten van veel metalen.

Vanwege deze variaties en overlappingen in sterkte is het preciezer om te stellen dat ze alle drie tot de categorie 'sterke bindingen' behoren, in tegenstelling tot de zwakkere intermoleculaire krachten zoals waterstofbruggen en Van der Waalsbindingen. Er is geen vaste, universele rangorde die altijd geldt voor de onderlinge sterkte van deze primaire bindingen.