Wat was de invloed van Napoleon Bonaparte op de Franse Revolutie en Europa?

Napoleon Bonaparte greep in 1799 de macht en kroonde zichzelf in 1804 tot keizer. Hij bracht rust in Frankrijk na de chaos van de revolutie door als alleenheerser te regeren, maar kan worden gezien als een verlicht absoluut vorst omdat hij verlichte ideeën doorvoerde. Een belangrijk voorbeeld hiervan is het burgerlijk wetboek, de Code Napoléon, waarin werd vastgelegd dat alle burgers gelijk waren voor de wet. Dit revolutionaire idee voerde hij niet alleen in Frankrijk, maar ook in de veroverde gebieden in. Hij zorgde er ook voor dat staten centrale eenheidsstaten werden met overal dezelfde wetten en regels, en voerde in veel landen het metriek stelsel in. Zo verspreidde hij belangrijke verlichte principes van gelijkheid en uniformiteit.

De heerschappij van Napoleon eindigde met zijn definitieve nederlaag bij de Slag bij Waterloo in 1815. Na zijn val kwamen de vorsten en edelen van Europa bijeen tijdens het Congres van Wenen (1814-1815) met als doel het herstel van de situatie van vóór de Franse Revolutie (de Restauratie). Veel hervormingen werden teruggedraaid en oude vorsten keerden terug. Echter, niet alle verlichte ideeën verdwenen. De Code Napoléon, met de gelijkheid van alle burgers voor de wet, bleef in veel gebieden bestaan. Bovendien leidde de Restauratie tot de opkomst van nieuwe stromingen zoals het liberalisme, die de verlichte ideeën van gelijke burgerrechten, uitbreiding van het kiesrecht en een constitutionele monarchie wilden blijven doorvoeren. De invloed van de Franse Revolutie en Napoleon werkte dus, zelfs na zijn val, nog lang door in Europa.