Hoe vervoeg je être en avoir?

De werkwoorden 'être' (zijn) en 'avoir' (hebben) zijn twee van de belangrijkste en meest gebruikte werkwoorden in het Frans. Ze zijn onregelmatig, wat betekent dat ze niet een standaardpatroon volgen bij het vervoegen. Hieronder vind je de vervoegingen in de tegenwoordige tijd (présent):

Vervoeging van 'avoir' (hebben) in de tegenwoordige tijd (présent):

• J'ai (ik heb)
• Tu as (jij hebt)
• Il/Elle/On a (hij/zij/men heeft)
• Nous avons (wij hebben)
• Vous avez (jullie hebben/u heeft)
• Ils/Elles ont (zij hebben)

Let op de elisie bij 'J'ai': De vorm voor 'ik heb' is 'J'ai', niet 'Je ai'. Dit komt door een regel in het Frans die 'elision' heet. De 'e' van 'je' valt weg en wordt vervangen door een apostrof ('), omdat het volgende woord ('ai') met een klinker begint. Dit maakt de uitspraak vloeiender.

Vervoeging van 'être' (zijn) in de tegenwoordige tijd (présent):

• Je suis (ik ben)
• Tu es (jij bent)
• Il/Elle/On est (hij/zij/men is)
• Nous sommes (wij zijn)
• Vous êtes (jullie zijn/u bent)
• Ils/Elles sont (zij zijn)