Om een reactievergelijking voor een buffer op te stellen, moet je eerst begrijpen waaruit een buffer bestaat: een zwak zuur en zijn geconjugeerde zwakke base. De reactievergelijking beschrijft het evenwicht van de dissociatie van het zwakke zuur in water.
Neem als voorbeeld een buffer die bestaat uit waterstofcyanide (HCN), een zwak zuur, en zijn geconjugeerde base, het cyanide-ion (CN⁻), dat bijvoorbeeld afkomstig is van kaliumcyanide (KCN).
De belangrijkste evenwichtsreactie in deze buffer is:
HCN(aq)+H2O(l)⇌CN−(aq)+H3O+(aq)
In deze vergelijking:
- HCN(aq) is het zwakke zuur. Het staat een proton (H⁺) af.
- H₂O(l) is water, dat hier als base fungeert en het proton opneemt.
- CN⁻(aq) is de geconjugeerde base van HCN. Dit ontstaat wanneer HCN een proton afstaat.
- H₃O⁺(aq) is het hydroniumion, dat ontstaat wanneer water een proton opneemt. De concentratie hiervan bepaalt de zuurgraad (pH).
Deze evenwichtsreactie is essentieel voor de werking van de buffer, omdat het de pH van de oplossing stabiel houdt door zowel toegevoegde zuren als basen te neutraliseren.
Scheikunde