Hoe ontstaat de lading van een ion?

Een ion is een atoom of een groepje atomen dat een elektrische lading heeft. Dit betekent dat het niet neutraal is, maar positief of negatief geladen.

Normaal gesproken is een atoom elektrisch neutraal. Dit komt doordat het atoom evenveel positief geladen protonen in de kern heeft als negatief geladen elektronen die eromheen bewegen. De positieve en negatieve ladingen heffen elkaar dan precies op.

De lading van een ion ontstaat wanneer een atoom elektronen opneemt of afstaat. Atomen doen dit om een stabiele toestand te bereiken, vergelijkbaar met de edelgassen, die een volle buitenste elektronenlaag hebben.

• Positieve ionen (kationen): Als een atoom elektronen verliest (negatieve deeltjes), blijven er meer positieve protonen over dan negatieve elektronen. Het atoom krijgt dan een positieve lading. Bijvoorbeeld, een natriumatoom (Na) heeft 11 protonen en 11 elektronen. Als het één elektron verliest, krijgt het 11 protonen en 10 elektronen, wat resulteert in een lading van +1 (Na⁺).
• Negatieve ionen (anionen): Als een atoom elektronen opneemt, heeft het meer negatieve elektronen dan positieve protonen. Het atoom krijgt dan een negatieve lading. Bijvoorbeeld, een chlooratoom (Cl) heeft 17 protonen en 17 elektronen. Als het één elektron opneemt, krijgt het 17 protonen en 18 elektronen, wat resulteert in een lading van -1 (Cl⁻).

De neiging van een atoom om elektronen op te nemen of af te staan, hangt af van zijn elektronenconfiguratie (hoeveel elektronen het in zijn buitenste schil heeft) en hoe sterk het aan elektronen trekt (elektronegativiteit). Atomen met weinig elektronen in de buitenste schil zullen deze eerder afstaan, terwijl atomen die bijna een volle buitenste schil hebben, eerder elektronen zullen opnemen.