De imparfait is een Franse verleden tijd die je gebruikt om gewoontes, beschrijvingen of onafgeronde acties in het verleden uit te drukken. Het is een beetje zoals 'ik was aan het praten' of 'ik praatte altijd'.
Zo maak je de imparfait:
- Neem de 'nous'-vorm in de tegenwoordige tijd (présent): Begin met de vorm van het werkwoord zoals je die gebruikt bij 'nous' (wij) in de tegenwoordige tijd.
- Haal de uitgang '-ons' eraf: Verwijder de '-ons' van deze 'nous'-vorm. Wat overblijft, is de stam van de imparfait.
- Plak de imparfait-uitgangen erachter: Voeg vervolgens de volgende uitgangen toe aan de stam:
- Je: -ais
- Tu: -ais
- Il/elle/on: -ait
- Nous: -ions
- Vous: -iez
- Ils/elles: -aient
Voorbeeld met 'parler' (praten):
Laten we het werkwoord parler (praten) als voorbeeld nemen:
- De 'nous'-vorm van parler in de tegenwoordige tijd is nous parlons.
- Haal '-ons' eraf: parl. Dit is de stam voor de imparfait.
- Voeg de uitgangen toe:
- Je parlais (Ik praatte/was aan het praten)
- Tu parlais (Jij praatte/was aan het praten)
- Il/elle/on parlait (Hij/zij/men praatte/was aan het praten)
- Nous parlions (Wij praatten/waren aan het praten)
- Vous parliez (Jullie praatten/waren aan het praten)
- Ils/elles parlaient (Zij praatten/waren aan het praten)
Uitzondering: 'être' (zijn)
Het werkwoord être (zijn) is een uitzondering. De stam voor être is ét (zonder de 'e' van het infinitief). Daarna plak je de normale imparfait-uitgangen erachter:
- J'étais (Ik was)
- Tu étais (Jij was)
- Il/elle/on était (Hij/zij/men was)
- Nous étions (Wij waren)
- Vous étiez (Jullie waren)
- Ils/elles étaient (Zij waren)