De Europese expansie had ingrijpende gevolgen voor de inheemse bevolking, vooral in de 'Nieuwe Wereld' (Amerika's). Deze gevolgen waren zowel demografisch, cultureel, sociaal als economisch van aard:
- Massale sterfte door ziektes: De Europeanen brachten ziektes mee, zoals mazelen en pokken, waar de inheemse bevolking geen weerstand tegen had. Dit leidde tot een enorme daling van de bevolking; sommige bronnen spreken van wel 90% sterfte binnen honderd jaar na de komst van Columbus.
- Onderdrukking en geweld: Hoewel er soms sprake was van een aanvankelijk vredige samenwerking, leidde de toenemende eisen van de kolonisten (zoals landafstand en aanpassing van geloof) tot opstanden. De inheemse bevolking was echter vaak niet opgewassen tegen de technologische voorsprong van de Europeanen, met name hun geavanceerde wapens.
- Verlies van cultuur en taal (verwestering): De Europeanen voelden zich superieur door hun technologische voorsprong en hun eigen cultuur. Ze probeerden hun eigen cultuur, talen en religie (het christendom) op te leggen aan de inheemse bevolking, vaak met dwang. Dit proces, ook wel 'verwestering' of een 'beschavingsoffensief' genoemd, leidde ertoe dat inheemse culturen deels werden onderdrukt en verloren gingen.
- Verandering van maatschappelijke en economische structuren: De komst van de Europeanen beïnvloedde ook de traditionele maatschappelijke en economische structuren van de inheemse samenlevingen. Landbezit werd vaak afgenomen en de inheemse bevolking werd gedwongen om te werken in mijnen of op plantages, wat hun traditionele manier van leven en werken ontwrichtte.
Geschiedenis