PCR, wat staat voor Polymerase Chain Reaction, is als een geavanceerde kopieermachine voor DNA. Het stelt je in staat om miljoenen kopieën te maken van een heel specifiek stukje DNA, zelfs als je maar een heel klein beetje DNA hebt, zoals van een haar of een speekselmonster. Dit is bijzonder handig voor onderzoek of forensisch werk.
Om PCR te laten werken, heb je de volgende belangrijke onderdelen nodig:
- DNA-polymerase-enzym: Dit is het enzym dat het DNA daadwerkelijk kopieert.
- Nucleotiden: Dit zijn de bouwstenen van DNA (A, T, C, G) die het enzym gebruikt om nieuwe strengen te maken.
- Korte DNA-primers: Dit zijn kleine startstukjes DNA die precies passen op het begin en einde van het stukje DNA dat je wilt kopiëren. Ze geven het DNA-polymerase aan waar het moet beginnen met kopiëren. Er zijn twee verschillende primers nodig, omdat DNA van twee kanten wordt afgelezen.
Het DNA-polymerase dat bij PCR wordt gebruikt, is speciaal omdat het afkomstig is van bacteriën die in hete bronnen leven. Hierdoor kan het goed tegen de hoge temperaturen die nodig zijn voor PCR zonder dat het kapotgaat of denatureert.
Enzymen zijn speciale eiwitten die chemische reacties in ons lichaam kunnen versnellen. Zonder enzymen zouden veel processen, zoals het verteren van voedsel of het maken van nieuwe cellen, veel te langzaam verlopen om ons lichaam goed te laten functioneren. Een enzym werkt heel specifiek, net als een sleutel die precies op één slot past. Elk enzym past precies op een bepaald type molecuul om een specifieke reactie te versnellen. Na gebruik raken enzymen niet op; ze zijn herbruikbaar en kunnen steeds opnieuw hun werk doen.
De uitleg over sequencen is in deze conversatie nog niet aan bod gekomen.
Biologie