Wat zijn de Duitse naamvallen?

In het Duits zijn er vier naamvallen, en elke naamval heeft een specifieke functie in de zin. De naamval van een zelfstandig naamwoord (en dus ook het lidwoord of 'ein'/'kein' dat ervoor staat) wordt bepaald door de rol die het woord in de zin speelt.

De vier naamvallen zijn:

1. Nominatief (1e naamval): Dit is de onderwerp-naamval. Het geeft aan wie of wat de handeling uitvoert.
2. Accusatief (4e naamval): Dit is de lijdend voorwerp-naamval. Het geeft aan wie of wat de handeling ondergaat.
3. Datief (3e naamval): Dit is de meewerkend voorwerp-naamval. Het geeft aan aan wie of voor wie de handeling wordt uitgevoerd.
4. Genitief (2e naamval): Dit is de bezits-naamval. Het geeft aan van wie iets is.

Het kan voorkomen dat de datief (3e naamval) in de beginfase van het leren van Duits nog niet uitgebreid wordt behandeld in lesmaterialen. Vaak wordt er gestart met de 1e en 4e naamval, omdat die de basis vormen voor veel zinnen. De 3e naamval is zeker een onderdeel van de Duitse grammatica, maar de focus kan in eerste instantie liggen op de naamvallen die wel in de huidige lesstof voorkomen.