Wat was de appeasementpolitiek en waarom mislukte deze?

De appeasementpolitiek was een diplomatieke strategie die voornamelijk door Groot-Brittannië en Frankrijk werd gevoerd in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog. Het doel was om een nieuwe grootschalige oorlog te voorkomen door toe te geven aan de territoriale en politieke eisen van Adolf Hitler en nazi-Duitsland. De hoop was dat door aan deze eisen te voldoen, Hitler tevreden zou zijn en verdere agressie zou vermijden.

Een belangrijk moment in deze politiek was de Conferentie van München in 1938, waar Groot-Brittannië en Frankrijk akkoord gingen met Hitlers annexatie van het Sudetenland, een Duitstalig gebied in Tsjecho-Slowakije. Dit gebeurde onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat Hitler geen verdere gebieden meer zou innemen.

Echter, de appeasementpolitiek mislukte omdat Hitler zijn belofte brak. Kort na de Conferentie van München viel Duitsland in maart 1939 de rest van Tsjecho-Slowakije binnen en, cruciaal, in september 1939 viel Duitsland Polen binnen. Deze invasie van Polen markeerde het officiële begin van de Tweede Wereldoorlog, waarmee duidelijk werd dat het toegeven aan Hitlers eisen niet leidde tot vrede, maar juist tot verdere agressie en conflict.