In de statistiek gebruiken we frequentie om aan te geven hoe vaak iets voorkomt. Er zijn twee belangrijke soorten frequenties: de absolute frequentie en de relatieve frequentie.
Absolute frequentie
De absolute frequentie is simpelweg het aantal keer dat een bepaalde waarde of gebeurtenis voorkomt in een dataset. Het is een telling.
- Voorbeeld: Stel, je vraagt in een klas van 25 leerlingen welke sport ze het liefst doen.
- Voetbal: 10 leerlingen
- Basketbal: 7 leerlingen
- Zwemmen: 5 leerlingen
- Tennis: 3 leerlingen
De absolute frequentie voor 'voetbal' is 10, voor 'basketbal' is 7, enzovoort.
Relatieve frequentie
De relatieve frequentie geeft aan hoe vaak een bepaalde waarde of gebeurtenis voorkomt in verhouding tot het totale aantal waarnemingen. Het is een percentage of een deel van het geheel. Je berekent het door de absolute frequentie te delen door het totale aantal waarnemingen.
De formule is:
Relatieve frequentie=Totaal aantal waarnemingenAbsolute frequentie
Om het als percentage uit te drukken, vermenigvuldig je de uitkomst met 100%.
- Voorbeeld (vervolg): In dezelfde klas van 25 leerlingen:
- Voetbal: De absolute frequentie is 10.
- Relatieve frequentie = 2510=0,4
- Als percentage: 0,4×100%=40%
Dit betekent dat 40% van de leerlingen voetbal als favoriete sport heeft.
- Basketbal: De absolute frequentie is 7.
- Relatieve frequentie = 257=0,28
- Als percentage: 0,28×100%=28%
Het verschil
Het belangrijkste verschil is dus:
- De absolute frequentie is een aantal (hoeveel keer).
- De relatieve frequentie is een verhouding of percentage (hoe groot is het deel ten opzichte van het geheel).
De relatieve frequentie is vooral handig als je verschillende groepen of datasets met elkaar wilt vergelijken, zelfs als ze een verschillend totaal aantal waarnemingen hebben. Zo kun je bijvoorbeeld makkelijk zien of voetbal populairder is in jouw klas dan in een andere klas, ongeacht het aantal leerlingen in die klassen.
Wiskunde
Wiskunde A