Na de Tweede Kamerverkiezingen onderhandelen politieke partijen die samen willen werken over een regeerakkoord. Dit akkoord bevat de plannen en afspraken voor de komende regeerperiode. Als het regeerakkoord is afgerond, wordt er een formateur aangewezen. Deze formateur is meestal de lijsttrekker van de grootste partij binnen de gevormde coalitie.
De belangrijkste taak van de formateur is het samenstellen van het nieuwe kabinet. Dit betekent dat de formateur officieel de kandidaten voor de minister- en staatssecretarisposten benadert en vraagt of ze deel willen uitmaken van de nieuwe regering. Zo stelt de formateur de groep mensen samen die Nederland gaat besturen.
Omdat de formateur dit belangrijke werk doet, namelijk het vormen van het kabinet en het afronden van de afspraken, wordt deze persoon uiteindelijk de minister-president. De minister-president is de leider van alle ministers in het kabinet en coördineert hun werk, onder andere door de wekelijkse vergaderingen van de ministerraad te leiden. De koning benoemt de formateur dan officieel tot minister-president, maar dit is voornamelijk een formaliteit.
Het is belangrijk om te onthouden dat je bij de verkiezingen stemt op Tweede Kamerleden, oftewel volksvertegenwoordigers. Ministers worden niet direct gekozen door het volk, maar worden geselecteerd uit de coalitiepartijen om de wetten uit te voeren. Als een Tweede Kamerlid minister wordt, moet diegene zijn of haar zetel in de Tweede Kamer opgeven om belangenverstrengeling te voorkomen en de scheiding van machten te waarborgen. Er is altijd maar één minister-president, ongeacht de grootte van de partij.