Wat is het verschil tussen mythologisch en wetenschappelijk denken in de Griekse oudheid?

In de Griekse oudheid bestonden er twee belangrijke manieren om de wereld te verklaren: mythologisch denken en wetenschappelijk denken.

Mythologisch denken houdt in dat natuurverschijnselen en gebeurtenissen worden verklaard door ze toe te schrijven aan de wil of acties van goden of andere bovennatuurlijke krachten. Dit zijn verhalen en verklaringen die niet wetenschappelijk bewezen zijn, maar waarin mensen geloofden om de wereld om hen heen te begrijpen. Een voorbeeld hiervan is het idee dat bliksem ontstaat omdat de god Zeus boos is, of het toeschrijven van regen aan een godheid. De Grieken geloofden in meerdere goden (polytheïsme) die de oorzaak waren van natuurverschijnselen.

Wetenschappelijk denken daarentegen gaat om het zoeken naar verklaringen die gebaseerd zijn op logica, observatie en redenering, in plaats van op goden of mythen. Voor de oude Grieken betekende dit dat ze probeerden de wereld te begrijpen door natuurlijke oorzaken te vinden voor natuurlijke verschijnselen. Een voorbeeld hiervan is het verklaren dat regen van wolken komt, gebaseerd op waarneming en redenering, in plaats van het toe te schrijven aan een godheid.