De East India Company begon als een handelsonderneming die zich richtte op het importeren van goederen uit India naar Groot-Brittannië. De factorijen (handelsposten) werden inderdaad opgericht om de handel te vergemakkelijken, de economie te stimuleren en producten goedkoop te kunnen inkopen en verkopen.
Vóór 1857 ontwikkelde de East India Company zich echter tot veel meer dan alleen een handelsbedrijf. Het kreeg een steeds grotere rol in het bestuur van Brits-Indië. Dit gebeurde geleidelijk door:
- Militaire macht: De Company bouwde een eigen leger op, bestaande uit zowel Britse als Indiase soldaten (sepoys). Hiermee kon het lokale heersers verslaan en gebieden veroveren.
- Politieke controle: Naarmate de Company meer gebieden veroverde, begon het ook politieke controle uit te oefenen. Het sloot verdragen met lokale vorsten, zette eigen bestuurders aan de macht en nam de administratie van grote delen van India over.
- Belastinginning: Een belangrijke bestuurlijke taak was het innen van belastingen. De Company gebruikte deze inkomsten om haar militaire en administratieve kosten te dekken en winst te maken.
- Rechtspraak en wetgeving: De Company voerde ook haar eigen rechtssysteem in en stelde wetten op voor de gebieden die onder haar controle stonden.
De East India Company bestuurde dus grote delen van India als een soort privéstaat, met een eigen leger, bestuur en rechtssysteem, totdat de Indiase Opstand van 1857 (ook wel de Sepoy-opstand genoemd) leidde tot het directe ingrijpen van de Britse regering. Na deze opstand nam de Britse Kroon het bestuur van India direct over, wat het begin markeerde van de periode die bekend staat als de Britse Raj.
Geschiedenis