Om de bevolking en ruimte van China te beschrijven, kun je verschillende 'dimensies' gebruiken. Deze dimensies zijn invalshoeken die helpen om een completer beeld van een situatie of land te krijgen. De belangrijkste dimensies die vaak in de aardrijkskunde worden gebruikt, zijn:
- Economische dimensie: Hierbij kijk je naar alles wat te maken heeft met geld, handel, productie, welvaart, investeringen en grondstoffen. Voor China is dit bijvoorbeeld de enorme productiecapaciteit, buitenlandse investeringen en de groeiende welvaart. Deze dimensie beïnvloedt hoe de ruimte economisch wordt ingezet (denk aan industriegebieden of landbouw) en hoe de bevolking daarvan profiteert of eraan bijdraagt.
- Politieke dimensie: Deze dimensie gaat over macht, bestuur, wetten, internationale relaties, samenwerkingen (zoals de BRICS-landen) en conflicten. China's zoektocht naar invloed in de wereld en grensconflicten vallen hieronder. De politieke besluitvorming heeft invloed op de inrichting van de ruimte en de leefomstandigheden van de bevolking.
- Demografische dimensie: Dit heeft te maken met de bevolking zelf: de omvang, groei, samenstelling (zoals leeftijd en geslacht), migratie en verstedelijking. China's grote bevolking is hier een belangrijk aspect, wat de vraag naar ruimte en middelen, en de bevolkingsdichtheid, sterk beïnvloedt.
- Natuurlijke dimensie: Hierbij kijk je naar de fysieke omgeving, zoals landschappen, klimaat, bodem en de aanwezigheid van natuurlijke hulpbronnen. De grondstoffen in China en de zoektocht ernaar in andere landen passen hierbij. Deze dimensie beschrijft de basiskenmerken van de 'ruimte' en de natuurlijke omstandigheden waaronder de Chinese bevolking leeft en werkt.
Door deze dimensies te gebruiken, kun je de complexe relatie tussen de bevolking en de beschikbare ruimte in China vanuit verschillende perspectieven analyseren en begrijpen.