Het imperialisme in Azië vond plaats doordat Europese landen hun macht en rijkdom wilden uitbreiden, voornamelijk tussen 1800 en 1940.
De belangrijkste redenen hiervoor waren:
- Economische voordelen: Het verkrijgen van goedkope grondstoffen (zoals specerijen, koffie, thee, suiker, rubber en olie) en het creëren van afzetmarkten voor hun eigen producten.
- Macht en aanzien: Het vergroten van macht en aanzien in Europa, als een soort wedstrijd tussen Europese landen.
- Superioriteitsgevoel: Het idee van Europeanen dat hun eigen cultuur en beschaving beter was, en dat zij de Aziaten moesten 'opvoeden' en 'beschaving bijbrengen'.
- Technologische voorsprong: Door de Industriële Revolutie beschikten Europeanen over superieure wapens en schepen, wat de verovering vergemakkelijkte.
Europese landen die actief waren in Azië waren onder andere:
- Groot-Brittannië: Had bijvoorbeeld India als een hele grote en belangrijke kolonie.
- Nederland: Had Nederlands-Indië (nu Indonesië).
- Frankrijk: Had bijvoorbeeld Vietnam.
De verovering en uitbreiding van invloed gebeurde op verschillende manieren:
- Veroveren van gebieden: Europese landen namen grote delen van Azië in en maakten er koloniën van.
- Uitbreiden van bestaande koloniën: Ze breidden hun macht uit van de kustgebieden naar het binnenland om meer grondstoffen te bemachtigen en hun producten te verkopen.
- Invloedssferen: Zelfs in landen die niet officieel kolonie werden, zoals China, kregen Europese landen speciale rechten en invloed op de handel.
- Makkelijker reizen: De opening van het Suezkanaal in 1869 verkortte de reistijd naar Azië aanzienlijk, wat het beheer en de verovering van koloniën vergemakkelijkte.
Japan ontwikkelde zich later zelf tot een belangrijke macht in Azië en veroverde ook koloniën. China daarentegen was in deze periode vaker het doelwit van Europese landen die invloed wilden uitoefenen, en veroverde zelf geen koloniën op de manier zoals de Europeanen dat deden.
Geschiedenis