Om vormingswarmtes correct af te lezen uit BINAS tabel 57B, volg je de volgende stappen:
- Zoek tabel 57B op: Deze tabel heet "Standaard vormingsenthalpieën, standaard entropieën en standaard molaire warmtecapaciteiten van stoffen".
- Zoek de stof op: De stoffen staan alfabetisch gerangschikt in de eerste kolom. Zoek de specifieke stof waarvoor je de vormingswarmte wilt weten.
- Let op de fase: Controleer goed de fase van de stof (s = vast, l = vloeibaar, g = gas). Dezelfde stof kan verschillende vormingswarmtes hebben afhankelijk van de fase. Bijvoorbeeld, H2O(l) (vloeibaar water) heeft een andere waarde dan H2O(g) (waterdamp).
- Lees de numerieke waarde af: In de kolom "Standaard vormingsenthalpie ΔHf∘" lees je de numerieke waarde af die bij de stof en de juiste fase hoort.
- Pas de vermenigvuldigingsfactor toe: Dit is een cruciale stap! Bovenaan de kolom staat vaak een vermenigvuldigingsfactor, zoals "102 kJ mol−1" of "105 J mol−1". Je moet de afgelezen numerieke waarde vermenigvuldigen met deze factor.
- Voorbeeld 1 (met factor 102 kJ mol−1): Als je voor CO2(g) de waarde −3,935 afleest en de factor is 102 kJ mol−1, dan is de vormingswarmte −3,935×102=−393,5 kJ mol−1.
- Voorbeeld 2 (met factor 105 J mol−1 en fase): Als je voor H2O(l) de waarde −2,86 afleest en de factor is 105 J mol−1, dan is de vormingswarmte −2,86×105 J mol−1. Om dit om te zetten naar kJ mol−1 (wat vaak de gewenste eenheid is), deel je door 1000: −2,86×105 J mol−1/1000=−286 kJ mol−1.
- Onthoud de regel voor elementen: De vormingswarmte van een element in zijn meest stabiele standaardtoestand is per definitie 0 kJ mol−1. Dit geldt bijvoorbeeld voor O2(g), N2(g), H2(g) en C(s) (grafiet).
Door deze stappen zorgvuldig te volgen, lees je de vormingswarmtes correct af en voorkom je veelvoorkomende fouten.