De trans-Atlantische slavenhandel, ook bekend als de driehoekshandel, was een complex systeem van handel dat zich voornamelijk afspeelde tussen de 16e en 19e eeuw. Het functioneerde als een driezijdige handelsroute tussen Europa, Afrika en Amerika.
De werking van deze handel kan in drie fasen worden opgedeeld:
- Van Europa naar Afrika: Europese schepen vertrokken vanuit havens in landen zoals Groot-Brittannië, Frankrijk, Nederland, Portugal en Spanje. Ze vervoerden industriële goederen zoals textiel, wapens, alcohol, ijzerwaren en snuisterijen.
- Van Afrika naar Amerika (De Middenpassage): In West-Afrika werden de Europese goederen geruild voor tot slaaf gemaakte mensen, die vaak door lokale Afrikaanse heersers of handelaren werden gevangen en verkocht. Deze mensen werden vervolgens onder onmenselijke omstandigheden, opeengepakt in schepen, over de Atlantische Oceaan vervoerd naar de koloniën in Noord- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. Miljoenen mensen overleefden deze reis, bekend als de Middenpassage, niet.
- Van Amerika naar Europa: Eenmaal in Amerika werden de tot slaaf gemaakte Afrikanen gedwongen te werken op plantages, mijnen of in huishoudens. Ze produceerden grondstoffen zoals suiker, tabak, katoen, koffie en cacao. Deze producten werden vervolgens terug naar Europa verscheept, waar ze werden verwerkt en verkocht, waarmee de economische cyclus van de driehoekshandel werd voltooid.
Dit systeem was enorm winstgevend voor de Europese mogendheden en droeg aanzienlijk bij aan de ontwikkeling van hun economieën, ten koste van onnoemelijk menselijk leed en de ontwrichting van Afrikaanse samenlevingen.