Vissen ademen door middel van kieuwen, die speciaal zijn aangepast aan hun leven onder water. De kieuwen bestaan uit kieuwbogen die bedekt zijn met talloze kieuwplaatjes. Deze structuur zorgt voor een groot oppervlak, wat essentieel is voor een efficiënte gasuitwisseling.
Het ademhalingsproces begint wanneer vissen continu water via hun mond opnemen. Dit water wordt vervolgens langs de kieuwen geperst. Terwijl het zuurstofrijke water langs de kieuwplaatjes stroomt, vindt er gasuitwisseling plaats. Hierbij wordt zuurstof (O₂) vanuit het water opgenomen in het bloed van de vis, en tegelijkertijd wordt kooldioxide (CO₂), een afvalproduct, afgegeven aan het water. Nadat de gasuitwisseling heeft plaatsgevonden, verlaat het water het lichaam van de vis via de kieuwdeksels.
Een cruciaal aspect van de ademhaling bij vissen is het tegenstroomprincipe. Dit principe houdt in dat het bloed in de kieuwen in tegengestelde richting stroomt ten opzichte van het water dat langs de kieuwen beweegt. Door deze tegengestelde stroom blijft er over de gehele lengte van de kieuwplaatjes een maximaal concentratieverschil bestaan tussen de hoeveelheid zuurstof in het water en de hoeveelheid zuurstof in het bloed. Dit constante en grote verschil zorgt ervoor dat zuurstof continu en zo efficiënt mogelijk van het water naar het bloed kan diffunderen, waardoor de vis een maximale hoeveelheid zuurstof uit het water kan halen.
Biologie