Perspectief

Publiek

Woorden in deze lijst (8)

Origineel

Perspectief: ‘Perspectief’ betekent letterlijk: gezichtspunt, het punt vanwaaruit je naar iets kijkt. In verhalen en gedichten ligt het perspectief bij degene van wie je weet wat hij ziet, hoort, denkt en voelt. De ervaringen van dit personage worden beschreven in de ik-vorm (ik-perspectief) of in de hij/zij-vorm (personaal of auctoriaal perspectief).
Perspectief, auctoriaal: Het verhaal wordt in de hij/zij-vorm verteld door een alwetende verteller. Het auctoriale perspectief lijkt vanwege de hij/zij-vorm op het personale perspectief, maar in plaats van mee te bewegen met één personage (personaal perspectief), zweeft een alwetende verteller als het ware boven het verhaal en kom je van meerdere personages te weten wat ze zien, horen, denken en voelen.
Perspectief, hij/zij: Zie: Personaal perspectief.
Perspectief, ik-: Een personage vertelt in de eerste persoon (ik-vorm) wat hij ervaart. Bij een ik-perspectief kun je onderscheid maken tussen een belevend ik en een vertellend ik.
Perspectief, onbetrouwbaar: Er is sprake van een onbetrouwbaar perspectief als de tekst aanwijzingen bevat dat de informatie die je van of via een personage krijgt vertekend of onjuist is.
Perspectief, personaal: Het perspectief ligt bij één personage, over wie in de hij/zij-vorm wordt verteld. Een personaal perspectief wordt ook wel hij/zij-perspectief genoemd.
Perspectief, wisselend: Het perspectief wisselt. Er kan sprake zijn van een wisselend ik-perspectief, waarbij afwisselend verschillende ik-personen aan het woord zijn, maar ook van een wisselend personaal perspectief of een afwisseling tussen personaal perspectief en ik-perspectief. De wisselingen van perspectief kunnen duidelijk gemarkeerd zijn, maar ook vloeiend.
Perspectief van de alwetende verteller: Zie: Auctoriaal perspectief.