Overzicht stijlfiguren
Publiek
Woorden in deze lijst (20)
Origineel
- Stijlfiguur
- Vorm van taalgebruik die de aandacht vestigt op bepaalde aspecten van de inhoud van een tekst.
- Enumeratie
- (Lange) opsomming van meer dan drie begrippen.
- Opsomming in drieën
- Opsomming van drie begrippen.
- Drieslag
- Vaste opsomming van drie begrippen, waarvan de elementen vaak een inhoudelijke overeenkomst vertonen, soms met een vorm van rijm.
- Climax
- Steeds sterker wordende reeks.
- Anticlimax (Omgekeerde climax)
- Steeds zwakker wordende reeks.
- Repetitio
- Herhaling van hetzelfde woord of dezelfde woorden om er aandacht op te vestigen.
- Anafoor
- Meerdere zinnen achter elkaar beginnen met dezelfde woorden.
- Antithese
- Tegenstelling; twee tegengestelde begrippen die horen bij twee verschillende zaken.
- Paradox
- Schijnbare tegenstelling; twee tegengestelde begrippen die - anders dan bij de antithese - horen bij een en dezelfde zaak, waardoor de mededeling in eerste instantie niet lijkt te kloppen.
- Pleonasme
- Het benadrukken van een begrip met een woord van een andere woordsoort.
- Tautologie
- Combinatie waarin woorden van dezelfde woordsoort hetzelfde uitdrukken.
- Hyperbool
- Overdrijving: iets groter, mooier of erger laten lijken dan het in werkelijkheid is.
- Understatement
- Afzwakkende term of omschrijving, bedoeld om iets ernstigs of iets groots als minder ernstig of minder groot(s) voor te stellen, soms met iets van (zelf)spot erin.
- Eufemisme
- Verzachtende uitdrukking, meestal gebruikt om woorden te vermijden die grof of lomp klinken.
- Ironie
- Milde vorm van spot.
- Sarcasme
- Bijtende spot, waarbij de toon scherper en de houding kritischer is dan bij ironie, bijvoorbeeld door prijzende taal die in flagrante tegenspraak is met wat bedoeld wordt.
- Alliteratie
- Beginrijm: twee of meer woorden beginnen met dezelfde medeklinker(s).
- Analyse
- Systematische beschrijving van achtereenvolgens de vorm, het rijm, een eventuele vaste vorm, semantische velden, beeldspraak en stijlfiguren.
- Halfrijm
- Vorm van rijm waarbij alleen de klinkers (of de medeklinkers) rijmen.
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–
–