Begrippen van Magnetisch veld

Publiek

Woorden in deze lijst (15)

Origineel

Aardmagnetisch veld: Het magnetisch veld van de aarde, veroorzaakt door bewegende ladingen in de vloeibare kern.
Elektromagneet: Een magneet die magnetisch wordt wanneer er een elektrische stroom doorheen loopt, vaak een spoel.
Homogeen magnetisch veld: Een magnetisch veld waarvan de sterkte en richting overal hetzelfde zijn, zoals tussen de polen van een hoefijzermagneet.
Inhomogeen magnetisch veld: Een magnetisch veld waarvan de sterkte of richting niet overal hetzelfde is, zoals bij een staafmagneet.
Kruisje (veldnotatie): Symbool dat aangeeft dat een magnetisch veld het papier in gaat.
Magnetisch veld: De omgeving waarin magnetische kracht merkbaar is, geproduceerd door de beweging van elektrische lading.
Magnetische inductie: De sterkte van het magnetisch veld, gemeten in Tesla.
Permanente magneet: Een magneet die zijn magnetisme behoudt zonder externe stroom, zoals een koelkastmagneet.
Proef van Ørsted: Experiment dat aantoont dat een elektrische stroom door een draad een magnetisch veld veroorzaakt, waardoor een kompasnaald uitwijkt.
Puntje (veldnotatie): Symbool dat aangeeft dat een magnetisch veld het papier uit komt.
Rechterhandregel (rechte stroomdraad): Regel om de richting van het magnetisch veld rond een rechte stroomdraad te bepalen: duim in stroomrichting, vingers geven de richting van de veldlijnen aan.
Rechterhandregel (spoel): Regel om de richting van de noordpool van een spoel te bepalen: vingers in stroomrichting van de windingen, duim wijst naar de noordpool.
Spoel: Een opgerolde stroomdraad die, wanneer er stroom doorheen loopt, een elektromagneet vormt.
Tesla: De eenheid voor de sterkte van een magnetisch veld (magnetische inductie).
Veldlijnen: Lijnen die de richting en sterkte van een magnetisch veld weergeven; ze zijn gesloten, gaan van noord naar zuid buiten de magneet en van zuid naar noord binnenin, en snijden elkaar nooit.