Begrippen van Communisme in de Sovetunie

Publiek

Woorden in deze lijst (13)

Origineel

Bolsjewieken: De extreme groep communisten tijdens de Russische Revolutie, geleid door Lenin, wat 'meerderheid' betekent.
Bourgeoisie: De rijke fabriekseigenaren en ondernemers die volgens Marx geld verdienden over de rug van de arbeiders.
Collectivisatie: Het proces waarbij rijke boeren hun land moesten inleveren en er grote staatsboerderijen werden gemaakt, vaak met dwangarbeid.
Communistische Partij: De enige toegestane politieke partij in de Sovjet-Unie, die alle macht in het land had.
Dictatuur van het proletariaat: Een overgangsperiode na de gewelddadige machtsovername door het proletariaat, waarin de macht uiteindelijk aan het proletariaat wordt teruggegeven en er geen klassenverschillen meer zijn.
Goelags: Strafkampen ingesteld door Stalin, waar politieke vijanden naartoe verdwenen.
Marxistisch-leninisme: Een aanpassing van het marxisme door Vladimir Lenin, specifiek voor de Russische situatie.
Mensjewieken: De gematigde groep communisten tijdens de Russische Revolutie, wat 'minderheid' betekent.
Planeconomie: Een economisch systeem waarin voor een periode van een aantal jaar wordt voorgeschreven hoeveel er geproduceerd moet worden, zowel in industrie als landbouw.
Proletariaat: De arbeidersklasse, mensen met weinig bezit en geld, die volgens Marx werden uitgebuit door de bourgeoisie.
Sovjet-Unie: De naam die Rusland zichzelf gaf vanaf 1922, waarin de Communistische Partij alle macht had.
Stalinisme: Een strengere variant van het marxistisch-leninisme, ontwikkeld door Josef Stalin.
Totalitaire staat: Een staat waarin de overheid alle aspecten van het openbare en privéleven controleert, en afwijkende meningen niet worden getolereerd.