Overzicht begrippen zouten en zoutoplossingen

Publiek

Woorden in deze lijst (9)

Origineel

Hydratatie: Wanneer een zout oplost, komen de ionen los uit het ionrooster en worden ze elk omringd door watermoleculen. Dit proces noem je hydratatie. Achter de formules van de ionen schrijf je dan (aq).
Ionen: Ionen zijn positief of negatief geladen deeltjes die zich rangschikken in een ionrooster, dat bij elkaar gehouden wordt door de ionbinding. Ionen die uit één atoomsoort bestaan, heten enkelvoudige ionen. Als ze uit meerdere atoomsoorten bestaan, heten ze samengestelde ionen.
Neerslagreactie: Een neerslagreactie is een reactie tussen ionen die samen een slecht oplosbaar zout vormen. Een combinatie van dergelijke ionen kan ontstaan bij het mengen van zoutoplossingen. Je noemt het gevormde vaste zout een neerslag. De vorming van de neerslag kun je weergeven in een neerslagvergelijking. In deze vergelijking staan alleen de ionen die het vaste zout vormen.
Oplosvergelijking: Het oplossen van een zout kun je weergeven in een oplosvergelijking. Voor de pijl schrijf je de verhoudingsformule op van het zout, met daarachter de notatie (s). De ionen schrijf je na de pijl los van elkaar op, gevolgd door de notatie (aq). Het omgekeerde van een oplosvergelijking is een indampvergelijking.
Reagens: Een reagens is een stof waarmee je een andere stof aantoont.
Systematische naam: De naam van een zout geef je aan met de naam van het positieve ion, gevolgd door de naam van het negatieve ion. Dit noem je de systematische naam.
Verhoudingsformule: In een zout komen de ionen altijd in een vaste verhouding voor, zodat het zout elektrisch neutraal is. De formule van een zout noem je daarom een verhoudingsformule.
Zouten: Zouten zijn stoffen die uit geladen deeltjes genaamd ionen bestaan. Een zout bestaat bijna altijd opgebouwd uit een of meerdere metaal-ionen en een meerdere niet-metaal-ionen. In de oplosbaarheidstabel, Binas-tabel 45A, kun je vinden of een zout goed (g), slecht (s) of matig (m) oplosbaar is.
Zouthydraat: Sommige zouten kunnen watermoleculen opnemen in hun ionrooster. Als dit gebeurd is, noem je deze stoffen zouthydraten. Het water dat opgenomen is, heet kristalwater. In de verhoudingsformule van een zouthydraat noteer je de hoeveelheid water met '·nH₂O' achter de formule van het zout.