Begrippen van Immuniteit

Publiek

Woorden in deze lijst (14)

Origineel

Immuniteit: Het vermogen van het lichaam om zich te verdedigen tegen ziekteverwekkers.
Actieve immuniteit: Immuniteit die ontstaat wanneer het lichaam zelf antistoffen aanmaakt na blootstelling aan een antigeen.
Passieve immuniteit: Immuniteit die ontstaat door het inspuiten van kant-en-klare antistoffen.
Natuurlijke immuniteit: Immuniteit die ontstaat na blootstelling aan een echte ziekteverwekker.
Kunstmatige immuniteit: Immuniteit die ontstaat door vaccinatie.
Antiserum: Een serum dat kant-en-klare antistoffen bevat.
Vaccin: Een middel dat verzwakte of dode ziekteverwekkers bevat om het immuunsysteem te stimuleren.
Incubatietijd: De periode tussen de besmetting en het optreden van ziekteverschijnselen.
Primaire reactie: De eerste reactie van het immuunsysteem op een nieuw antigeen.
Secundaire reactie: De snellere en sterkere reactie van het immuunsysteem bij herhaalde blootstelling aan hetzelfde antigeen.
Geheugencellen: Cellen die zorgen voor een snelle reactie bij herhaalde blootstelling aan een antigeen.
Antigenen: Moleculen op de buitenkant van ziekteverwekkers die door het immuunsysteem worden herkend.
Antistoffen: Eiwitten die zich binden aan antigenen om ziekteverwekkers te neutraliseren.
RNA-vaccin: Een vaccin dat RNA bevat waardoor het lichaam zelf antigenen aanmaakt.