Begrippen van Evenwichten

Publiek

Woorden in deze lijst (10)

Origineel

BOE-schema: Een schema (Begin, Omzetting, Evenwicht) dat wordt gebruikt om concentraties van stoffen bij evenwicht te berekenen.
Chemisch evenwicht: Een toestand waarin de heen- en teruggaande reactiesnelheden gelijk zijn, waardoor de concentraties van beginstoffen en reactieproducten constant blijven.
Concentratiebreuk: Een breuk waarbij de concentraties van reactieproducten (tot de macht van hun coëfficiënt) in de teller staan en de concentraties van beginstoffen (tot de macht van hun coëfficiënt) in de noemer. Alleen G en AQ fasen worden meegenomen.
Dynamisch evenwicht: Een evenwicht waarbij de concentraties van stoffen constant blijven, maar de heen- en teruggaande reacties nog steeds plaatsvinden met gelijke snelheden.
Evenwichtsvoorwaarde: De voorwaarde waaraan voldaan moet worden om evenwicht te hebben, uitgedrukt als de concentratiebreuk die gelijk is aan de evenwichtsconstante (K). Alleen concentraties van stoffen in de gasfase (G) of opgeloste fase (AQ) worden meegenomen.
Heterogeen evenwicht: Een evenwicht waarbij de deelnemende stoffen zich in verschillende fasen bevinden (bijvoorbeeld vast en opgelost).
Homogeen evenwicht: Een evenwicht waarbij alle deelnemende stoffen zich in dezelfde fase bevinden (bijvoorbeeld allemaal gas).
Insteltijd: De tijd die verstrijkt vanaf het begin van een reactie totdat het chemisch evenwicht is ingesteld.
Oplosevenwicht: Een heterogeen evenwicht tussen een vaste stof (meestal een zout) en de opgeloste ionen ervan in een vloeistof.
Verdelingsevenwicht: Een dynamisch evenwicht waarbij een stof zich verdeelt over twee niet-mengbare oplosmiddelen zonder dat er een chemische reactie plaatsvindt.