Immuniteit

Publiek

Woorden in deze lijst (16)

Origineel

Primaire reactie: De antistofvorming die optreedt bij een eerste besmetting met een antigeen.
Incubatietijd: De tijd die verstrijkt tussen het binnendringen van de ziekteverwekker en het optreden van de eerste ziekteverschijnselen.
Secundaire reactie: De snelle vorming van antistof door de geheugencellen bij een tweede besmetting met hetzelfde antigeen.
Immuun: De toestand waarbij je na een eerdere reactie op een ziekteverwekker bij een volgende besmetting meestal geen ziekteverschijnselen krijgt.
Natuurlijke immuniteit: Immuniteit die wordt verkregen als reactie op het binnendringen van een ziekteverwekker.
Kunstmatige immuniteit: Immuniteit die wordt opgewekt door opzettelijke blootstelling aan een antigeen.
Immunisatie: Het opwekken van kunstmatige immuniteit door opzettelijke blootstelling aan een antigeen.
Vaccinatie: De toediening van een stof die het afweersysteem activeert en daardoor immuniteit opwekt.
Vaccin: De stof die het afweersysteem activeert en daardoor immuniteit opwekt.
Eiwitvaccin: Een vaccin waarbij een nagemaakt eiwit (antigeen) van de ziekteverwekker het afweersysteem activeert.
Vectorvaccin: Een vaccin waarbij een stukje DNA of RNA van de ziekteverwekker wordt ingebracht in een niet-ziekmakend virus om lichaamscellen een antigeen te laten produceren.
RNA-vaccin: Een vaccin waarbij een stukje RNA van de ziekteverwekker wordt ingebracht in een vetbolletje om lichaamscellen een antigeen te laten produceren.
Vaccinatiegraad: Het percentage mensen binnen een bevolking dat is ingeënt.
Actieve immuniteit: Immuniteit die ontstaat doordat het afweersysteem zelf antistoffen en geheugencellen aanmaakt als reactie op de antigenen van een ziekteverwekker.
Passieve immunisatie: Immunisatie waarbij antistoffen worden ingespoten, waardoor het lichaam zelf geen antistoffen en geheugencellen aanmaakt.
Antiserum: Bloedplasma zonder stollingseiwitten dat veel specifieke antistoffen bevat.