Het gehoorzintuig

Publiek

Woorden in deze lijst (22)

Origineel

Adequate prikkel: De soort prikkel waar de haarcellen in het menselijk oor gevoelig voor zijn, bestaande uit trillingen met frequenties tussen ongeveer 20 en 20 000 Hz.
Hertz (Hz): De eenheid voor de frequentie van geluid, wat overeenkomt met het aantal trillingen per seconde.
Buitenoor: Het deel van het gehoorzintuig dat wordt gevormd door de oorschelp en de gehoorgang.
Trommelvlies: Een membraan aan het einde van de gehoorgang dat meetrilt met de geluidstrillingen in de lucht.
Middenoor: De met lucht gevulde ruimte achter het trommelvlies waarin zich de gehoorbeentjes bevinden.
Buis van Eustachius: Een nauwe verbinding tussen het middenoor en de keelholte die de luchtdruk aan beide zijden van het trommelvlies gelijk houdt.
Gehoorbeentjes: De botjes hamer, aambeeld en stijgbeugel die trillingen van het trommelvlies versterken en doorgeven aan het binnenoor.
Binnenoor: Het deel van het oor waarin zich het slakkenhuis met de zintuigcellen bevindt.
Slakkenhuis: Een opgerold orgaan in het binnenoor dat bestaat uit met vloeistof gevulde kanalen en zintuigcellen.
Haarcellen: Zintuigcellen in het slakkenhuis die reageren op mechanische trillingen.
Ovale venster: Een elastisch membraan in de wand van het slakkenhuis dat trillingen van de stijgbeugel doorgeeft aan de vloeistof in het slakkenhuis.
Ronde venster: Een membraan in het slakkenhuis dat meegeeft met de vloeistofbewegingen om trillingen in de vloeistof mogelijk te maken.
Endolymfe: De vloeistof in het middelste kanaal van het slakkenhuis die rijk is aan kaliumionen.
Perilymfe: De vloeistof in de buitenste kanalen van het slakkenhuis die trillingen geleidt van het ovale naar het ronde venster.
Basilair membraan: Een membraan in het slakkenhuis dat op specifieke plaatsen trilt afhankelijk van de toonhoogte en zo de haarcellen prikkelt.
Orgaan van Corti: Een langgerekte strook mechanoreceptoren op het basilair membraan, bestaande uit haarcellen met ciliën.
Dakmembraan: Een stug membraan boven de haarcellen waartegen de ciliën verbuigen wanneer het basilair membraan trilt.
Gehoorzenuw: De zenuw die impulsen van de sensorische neuronen in het oor naar het gehoorcentrum in de hersenen geleidt.
Amplitude: De maximale uitslag van een trilling, die de sterkte van het geluid bepaalt.
Decibel (dB): De eenheid waarin de geluidssterkte wordt uitgedrukt op een logaritmische schaal.
Pijngrens: De geluidssterkte van ongeveer 120 dB waarbij blootstelling direct tot gehoorschade kan leiden.
Tinnitus: Oorsuizingen, zoals een constante ruis of fluittoon, die ontstaan wanneer beschadigde haarcellen onjuiste informatie doorgeven.