De Jong-Turken

Publiek

Woorden in deze lijst (15)

Origineel

Ottomaanse Rijk: Een machtig rijk dat vanaf de dertiende eeuw werd gesticht door de Turken en op zijn hoogtepunt delen van de Balkan en het Midden-Oosten besloeg.
Sultan: De titel van de vorst en absolute heerser van het Ottomaanse Rijk.
Kalief: De titel van de sultan als opvolger van de profeet Mohammed en geestelijk leider van de moslimgemeenschap.
Genocide: De stelselmatige moord op een volk of bevolkingsgroep, zoals de moord op de Armeniërs in 1915.
Historische context: De omstandigheden waarin een gebeurtenis plaatsvindt die helpen om deze te verklaren.
Nationalisme: Een sterke voorliefde voor het eigen volk en het streven naar een eigen onafhankelijke staat.
Turkificatie: Het beleid van de regering om van het Turks de belangrijkste taal en cultuur te maken binnen de staat.
Sykes-Picotovereenkomst: Een afspraak tussen Groot-Brittannië en Frankrijk om de invloedssferen in het Midden-Oosten na de Eerste Wereldoorlog te verdelen.
Mandaatregering: Een tijdelijk bestuur over een gebied door een Europese mogendheid in opdracht van de Volkenbond.
Modern imperialisme: Het streven van westerse landen naar een groot rijk door gebieden buiten Europa te overheersen.
Kalifaat: De staatsvorm waarbij een kalief aan het hoofd staat; in Turkije afgeschaft in 1924.
Sharia: De islamitische wetgeving gebaseerd op religieuze principes.
Seculier wetboek: Een niet-religieus wetboek dat de scheiding tussen kerk en staat waarborgt.
Atatürk: De erenaam van Mustafa Kemal, de stichter en eerste president van de Republiek Turkije.
Republiek Turkije: De moderne Turkse staat die in 1923 werd uitgeroepen na het uiteenvallen van het Ottomaanse Rijk.